Standaard antwoorden op standaard vragen

Lang zijn is niet altijd gemakkelijk. Niet in de eerste plaats omdat soms kleren die je wilt kopen net iets te klein zijn, of omdat je altijd opgepakt zit in de te kleine busstoeltjes, maar vooral ook omdat er altijd kleinere mensen zijn die denken leuk te zijn, of totaal onwetend zijn en opmerkingen maken die je je rot laten voelen of waardoor je in het ergste geval zo iemand wel een mep wilt verkopen.
Om te voorkomen dat deze kleinere mensen met een blauw oog rond moeten lopen en om wat
langere mensen te beschermen tegen dit verbaal geweld, heb ik standaard antwoorden op
standaard vragen verzameld en de "Opmerkingen Overlevingsgids"
geschreven.
Nadat je deze gelezen en uit het hoofd geleerd hebt, ben je gewapend tegen de meeste
standaard vragen en stomme opmerkingen. En je zult ook veel plezier beleven met het
verrassen van die irritante lui met antwoorden die ze nooit verwacht hadden...

Ieder lang, of zelfs niet zo lang persoon zal deze zeker wel eens gehoord hebben... En
ik kan zeggen dat hij overal ter wereld gehoord wordt, in alle talen...
"Hoe is het weer daarboven?"
Hij wordt meestal gevraagd door kleinere met de creativiteit van een gemiddelde
stoeptegel. Ik weet niet wie hem bedacht heeft, maar het lijkt wel of ieder kleiner
persoon hem kent, en sommige zijn irritant genoeg om hem te vragen...
Dit is de oplossing:
Klopje op de schouder alsof het een kind is, en antwoorden:
"Dat vind je wel uit als je later ook groot bent."
Glimlach toevoegen en doorlopen. Hij zal te verbaasd zijn om verder nog iets te
zeggen...
Andere goeie mogelijkheid, als je goed bent in het nadoen van stemmetjes, is om Daffy
Duck te proberen en te zeg:
" 't rrrregent..."
In de winter doet haarroos als sneeuw het ook goed, maar dat vereist enige voorbereiding...
Zonder voorbereiding, maar ook goed in de koude dagen:
"Geen problemen met nachtvorst, maar ik zou oppassen als ik zo groot was als
jij."
Een andere klassieke opmerking:
"Hoe is de lucht daarboven?"
Antwoord:
"*Snif* *Snif*... Ik ruik dwergen..."
Erg effectief in combinatie met een sadistische grijns.
"Speel je basketbal?"
Deze vraag kan twee effecten hebben: Ofwel je speelt daadwerkelijk basketbal en bent dus
niet geïrriteerd door de vraag, of je doet het niet en vindt de vraag nogal lullig.
Dit effect wordt in conflicthantering "Projectie" genoemd: Omdat een persoon een
bepaald uiterlijk of bepaalde eigenschappen heeft, concludeert iemand dat hij ook bepaald
gedrag vertoont. Net zoals alle Duitsers Joden haten en alle Bruinen crimineel zijn (Voor de
echt hardnekkige 'Projectoren': dit is niet waar).
De persoon die deze vraag stelt, weet meestal niet dat hij projecteert, maar je
kan hem bewust maken van zijn fout door hem het genot ervan te laten te ervaren: Antwoord:
"Nee" en vraag vervolgens zeer geïnteresseerd:
"Speel jij minigolf?"
De meeste mensen begrijpen dan wel wat ze gedaan hebben.

"Wat voor 'n uitzicht heb je daarboven?"
Nu kun je niet zeggen dat deze persoon niet probeerde origineel te zijn. Maar
goed, als je toch terug wilt slaan kun je het antwoord gebruiken:
"Als je het wilt zien moet je ook even twee meter groot worden."
Een van de ergste vragen die door een kleinere man wel eens aan een langere vrouw
gesteld wordt:
"Hebben ze wel eens gedacht dat je een man was?"
Juiste antwoord: "Nee, hebben ze dat bij jou wel eens gedacht?"
(Met dank aan Kimberly)

Sommige kleinere kunnen het niet helpen, maar als ze een langer persoon zien, doen ze
alsof ze water zien branden.
De meest voorkomende opmerking dan:
"Goh, wat ben jij groot!"
Geef ze daarom een hint over hoe waardevol dit nieuwe stukje informatie voor je
is:
"Oh, bedankt! Dat wist ik niet. Bij de volgende deur zal ik bukken. Weet je,
ik ben nog niet zo'n lange tijd zo groot."
Er is een heel scala aan antwoorden op deze opmerking mogelijk, afhankelijk van je stemming kun je de volgende proberen:
a) "" - Dom aankijken of helemaal niet reageren
b) "Ik merkte het inderdaad vanochtend, toen ik in de spiegel keek"
c) "Ja, heb ik ook opgemerkt"
d) "Wist je dat je de eerste bent die dit zegt?"
e) "Ik weet het, dank je."
f) "Ja, ben ik. En jij begint te kalen"
g) "Ja, dat ben ik. EN JIJ NIET!" (maakt die
kleinere creaturen erg jaloers!)
...en de echte killer...
h) "Tjee, wat ben jij dik / klein / lelijk"
Een andere erg veel voorkomende vraag is:
"Tjee, hoe groot ben jij?"
De meeste vinden het niet erg om hun lengte te vertellen, maar
als je de -tigste persoon tegenkomt die dit vraagt en je wilt terugslaan, probeer dan:
"Ik ben gemiddeld van lengte, de rest moet nog groeien."
Of leg één hand op je hoofd en zeg:
"Vanaf hier precies tot aan de grond"
Met dank aan Thomas
Of misschien:
"Alsjeblieft, dit is voor mij een nogal gevoelig onderwerp; ik ben namelijk
de kleinste in de familie."
Of deel met hem het genot van de vraag:
"Geen idee. Goh, hoe klein ben jij eigenlijk??"
Lengte hoeft ook niet altijd verticaal te zijn. Dus, als je de vraag krijgt:
"Kan ik je een persoonlijke vraag stellen - Hoe lang ben je?"
En je bent een beetje in een lollige bui, dan kun je gaan voor het antwoord:
"Tjee, dat is inderdaad een persoonlijke vraag zeg, maar als je het toch wilt
weten: Ik ben x cm lang" En x dan ergens tussen 10 en 20 cm (ja, we
willen geloofwaardig blijven)
Houd er rekening mee dat dit alleen voor jongens werkt.

Een van de grootste nachtmerries is om in de bioscoop op je schouder getikt te worden
met de vraag:
"Kun je een beetje omlaag gaan, ik zie niks."
Deze vraag demonstreert een van de ergste eigenschappen van homo sapiens... Als
er een exemplaar een probleem heeft, zal het, op wat voor een manier dan ook, proberen het
iemand anders probleem te maken.
Persoonlijk zal ik dan ook nooit van plaats verwisselen of krom gaan zitten. Tenslotte heb
ik evenveel recht op de film. (Maar ik let er wel op niet recht voor een klein iemand te
gaan zitten).
Allerlei scenario's vinden plaats in een bioscoop, van mensen die naar voren sneaken om
een beter plaatsje te vinden, tot het ontdekken van een enorme driehoek van lege stoelen
achter je (niemand zo stom om daar te gaan zitten) en soms die vraag.
En dan is het beter meteen actie te ondernemen, zodat jij van het probleem af bent en
rustig van je film kunt genieten.
Kijk hem aan om te zien of een normale conversatie mogelijk is en leg uit dat het zijn
probleem is en hij er beter zelf iets aan kan doen, of dat je maar meteen moet schieten
met:
"Moet je de volgende keer een dik kussen mee nemen, dan kun je net zo hoog
zitten als ik."
Hoofd omdraaien en genieten.
Als je dan toch een discussie begint, ben een beetje respectvol... ondanks dat zijn
verzoek egoïstisch is, weet hij waarschijnlijk niet beter dan dat jij een obstakel bent
dat moet verdwijnen.
Als je dat in gedachte houd, maakt het een beetje begrijpelijker waarom sommige mensen zo
raar doen.

Als je extra pijnlijk wil zijn tegen de extra irritante medemens, probeer dan een
opmerking te plaatsen in de trant van:
"Als ik morgenvroeg wakker word ben ik weer helemaal uitgeslapen, maar jij
blijft altijd klein."
Bekende opmerking voor de dames:
"Goh, wat voel ik me klein bij jou"
Directe hit op kruishoogte:
"Je voelt je niet klein, je bent klein!"
Een andere leuke, en zeer pijnlijke die je altijd kan plaatsen als het jou uitkomt is:
"En welke van de zeven dwergen ben jij?"
Werkt bijzonder goed op mensen die meer dan eens hebben benadrukt dat je groot
bent.
In alle "anti-opmerkingen jiu-jitsu" kunnen deze, samen met de destructieve
opmerkingen een flinke mep zijn in het gezicht van de kleinere medemens en kan ze
allergisch maken voor hun tekortkoming.
Maak het niet te erg, anders beginnen ze te huilen en wordt al de stress, die we zo
vakkundig hebben opgebouwd, vrijgelaten.

Deze destructieve anti-opmerkingen zijn bedoeld voor gebruik tegen de ergsten. Denk er
wel aan dat je na het plaatsen deze anti-opmerkingen waarschijnlijk nooit meer een normaal
gesprek met het slachtoffer zal kunnen voeren.
Dus als je een zangcarrière ambieert, en een kleiner, dik persoon vraagt je:
"Hoe groot ben je wel niet?" en jij antwoord:
"Ongeveer even groot als jij rond bent." en het blijkt een
producer te zijn, kun je je kansen wel vergeten.
Andere destructieve anti-opmerkingen:
| "Nee, maar ik heb gehoord dat ouderen een paar centimeter krimpen, misschien is jou dat ook wel overkomen" (krabby) | |
| "Ik hoef de komende tijd tenminste niet op dieet." (Dave Rasmussen) | |
| "Is dat je echte haarkleur?" | |
| "Mag jij met jou lengte wel in de achtbaan?" | |
| "Ben je wel eens door kinderen in mekaar gemept?" | |
| "Heb je je eigen trollenkostuum voor Carnaval?" |
En de ergste:
| "Kom, ik zal even voor je op het liftknopje drukken, dan hoef je niet te springen" |
Deze anti-opmerkingen zijn afkomstig van @Man's Tall-Homepage (in Engels).

Natuurlijk, na het lezen van deze Opmerkingen Overlevingsgids, zullen sommige zich
bereid voelen om hard toe te slaan.
Maar, maakt niet uit hoe erg de situatie: Blijf altijd aardig tegen mensen.
Een goede anti-opmerking geeft het slachtoffer hetzelfde gevoel als hij jou gaf (of
verklaard hoe onaardig zijn opmerking was) en is niet onnodig hatelijk.
Ben ook extra voorzichtig met de echt kleine mensen (kleiner dan gemiddeld). De praktische problemen die langere mensen hebben staan meestal niet in verhouding tot de problemen die echt kleine mensen hebben. Benadrukken dat ze klein zijn, in het bijzonder gedaan door een groot persoon, kan erg hard aankomen.

Heather's favoriete citaat (ze is zelf 1m88):
"Niemand kan mij mezelf inferieur laten voelen, zonder mijn
toestemming"
Eleanor Rosevelt
Niemand kan je jezelf slecht laten voelen als je dat niet toelaat. Je bent groot en daarom speciaal. Als je daarin gelooft en dit geloof bij je draagt, zul je altijd positief op anderen overkomen.

Als je nog andere leuke anti-opmerkingen hebt of gewone opmerkingen, kun je me altijd schrijven: arjan2017@tallpages.com
